Histologia to nauka zajmująca się strukturą mikroskopową tkanek. W odróżnieniu do anatomii zajmuje się badaniem mikroskopowej budowy ciała. Nauka o mikroskopowych wykładnikach chorób nosi nazwę histopatologii.
Za twórcę histologii jest uznawany M.F.X. Bichat, który w końcu XVIII w. wprowadził pojęcie tkanki i stworzył (na podstawie samych tylko obserwacji makroskopowych) pierwszą klasyfikację tkanek; termin „histologia” wprowadził 1819 niem. lekarz C. Mayer, który przedstawił nowy podział tkanek, bardzo zbliżony do podziału współczesnego.
Równolegle rozwijane były analizy mikroskopowe tkanek kości i zębów, umożliwiające identyfikację różnych jednostek chorobowych, określenie historii stresu oraz bardziej precyzyjne oszacowanie wieku w chwili śmierci. Dopiero niedawno podjęte zostały próby połączenia metod histologicznych z izotopowymi, których celem jest bardziej precyzyjne określenie historii życia poszczególnych osobników. Pomiar proporcji izotopów tlenu w warstewkach szkliwa o precyzyjnie określonej chronologii pozwala zrekonstruować zmiany klimatu w skali miesięcy oraz uchwycić sezonowość diety i lokalizacji, na przykład wynikające z transhumancji. Z kolei pomiary proporcji izotopów tlenu i strontu w pierwotnych i wtórnych strukturach kostnych mogą być alternatywą dla tradycyjnych metod rekonstruowania mobilności w dawnych ludzkich społecznościach.
Kiedy bioarcheolodzy odkopują szczątki ludzkie, niekiedy znajdują pochówki, które mogą być nieco skomplikowane. Idealny pochówek zawiera kompletny zbiór kości w dobrym stanie zachowania. Jednak niektóre stanowiska archeologiczne mają tak wielkie znaczenie, że naukowcy muszą zmierzyć się z tym co mają. Nawet gdy pracujemy ze … Czytaj więcej…
Działalność czasopisma „Archeologia Żywa” w latach 2026–2027 jest dofinansowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego – w ramach programu „Czasopisma 2026”.
