Epoki historyczne. Podział na epoki i ich ramy czasowe

|


W historii tradycyjnie wyróżnia się pięć epok: prehistorię, starożytność, średniowiecze, nowożytność i współczesność. Jednak w zależności od dziedziny nauki, podział ten może się różnić. Na tej stronie znajdziesz podziały epok według trzech najważniejszych nauk zajmujących się dziejami ludzkości: historii, historii sztuki i archeologii.

Podział dziejów na epoki opiera się na najważniejszych przemianach w życiu i organizacji społeczeństw. Prehistoria obejmuje okres od pojawienia się pierwszych narzędzi do wynalezienia pisma. Kolejne epoki wyznaczają umowne cezury, m.in. upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego w 476 roku, odkrycie Ameryki w 1492 roku, rewolucja francuska w 1789 roku oraz wybuch I wojny światowej w 1914 roku.

Poniżej zestawiono najważniejsze epoki historyczne, ich datowanie, krótką charakterystykę i wydarzenia uznawane za ich granice..

Podział na epoki historyczne Jakie są epoki historyczne po kolei?

EpokaDaty (Europa)Najkrótsza charakterystyka
Prehistoriaod ok. 3,3 mln lat temu do ok. 4000/3500 p.n.e.bez pisma; kamień→metal
Starożytnośćok. 3500 lat p.n.e.–476 r. n.e. (najczęściej)cywilizacje, pismo, miasta
Średniowiecze476–1492 r. (najczęściej)feudalizm, chrześcijaństwo
Nowożytność1492–1789 r.renesans, odkrycia geograficzne
XIX wiek1789–1914 r.uprzemysłowienie, nacjonalizmy
Współczesność1914 r. do dziśwojny światowe, globalizacja

Uwaga: z perspektywy archeologii periodyzacja (czyli podział na epoki, od ang. period) różni się od historycznej.

Periodyzacja dziejów według historii sztuki

W historii sztuki wyróżnia się kolejne epoki i style:

prehistorię, starożytność, średniowiecze – obejmujące sztukę romańską (ok. X–XII w.) oraz sztukę gotycką (XIII–XV w.) – następnie nowożytność, w ramach której rozwijały się renesans i manieryzm (od końca XVI do połowy XVII w.) oraz barok i rokoko (od końca XVI do połowy XVIII w.). Kolejnym etapem są wiek XIX i XXI, obejmujące klasycyzm (ok. 1760–1830), romantyzm i pozytywizm (od końca XVIII do lat 40. XIX w., przy czym w Polsce impresjonizm przyjęto raczej oschle), Młodą Polskę (1890–1918), czyli rodzimą odmianę modernizmu, dwudziestolecie międzywojenne, gdy modernizm rozwinął się w pełni, oraz okres po 1945 roku, czyli sztukę współczesną, w której w czasach PRL dominował socrealizm – nurt obowiązujący do 1989 roku.

Podział prehistorii I EPOKI W ARCHEOLOGII

Epoka / okresEuropaPolska
Epoka kamieniaok. 3,3 mln–3400 p.n.e.ok. 500 000–2300 p.n.e.
Paleolitok. 3,3 mln–11 700 p.n.e.ok. 500 000–9600 p.n.e.
Mezolitok. 11 700–7000/5000 p.n.e.ok. 9600–5400 p.n.e.
Neolitok. 7000/6000–3400 p.n.e.ok. 5400–2300 p.n.e.
Epoka brązuod ok. 3400 p.n.e.ok. 2300–700 p.n.e.
  • okres I (Monteliusa)ok. 2300–2000 p.n.e.
  • okres IIok. 2000–1650 p.n.e.
  • okres IIIok. 1650–1350 p.n.e.
  • okres IVok. 1350–1100 p.n.e.
  • okres Vok. 1100–900 p.n.e.
Epoka żelazaod ok. 1200/800 p.n.e.od ok. 700 p.n.e.
  • okres halsztackiok. 700–400 p.n.e.
  • okres lateński (przedrzymski)ok. 400 p.n.e.–pocz. n.e.
  • okres wpływów rzymskichok. 1–375 n.e.
  • okres wędrówek ludówok. 375–568 n.e.

Uwaga: w przypadku epoki brązu i żelaza nie istnieje jednolita periodyzacja epoki brązu i żelaza dla całej Europy. Badacze stosują regionalne systemy chronologiczne (np. egejski, nordycki, brytyjski czy środkowoeuropejski). Projekt PeriodO gromadzi i porównuje te różne periodyzacje, pokazując, jak bardzo ich nazewnictwo i datowanie zależą od regionu.

W przedstawionej wyżej tabeli zestawiono podstawowy podział epok archeologicznych. Opiera się on na tzw. systemie trzech epok, wyróżniającym kolejno epokę kamienia, brązu i żelaza. Klasyfikację tę sformułował w XIX wieku Christian J. Thomsen, a rozwinął John Lubbock. Daty mają charakter orientacyjny, ponieważ granice epok różnią się zależnie od regionu. Na Bliskim Wschodzie epoka żelaza rozpoczęła się już w czasach istnienia rozwiniętych państw i pisma, natomiast w Europie Środkowej kończy się dopiero wraz z początkiem średniowiecza i pojawieniem się lokalnych źródeł pisanych.

Najczęstsze pytania (FAQ)

Jakie są epoki historyczne po kolei?

Epoki historyczne po kolei to: 1) prehistoria, 2) starożytność, 3) średniowiecze, 4) nowożytność, 5) XIX wiek oraz 6) współczesność. W ramach tych głównych epok wyróżnia się także bardziej szczegółowe okresy i fazy. Klasyczny europejski podział nie zawsze daje się jednak zastosować do całego świata. W cywilizacjach takich jak Chiny, Japonia czy kultury obu Ameryk dzieje przebiegały według odmiennej chronologii. Również na ziemiach dzisiejszej Polski nie mówimy o starożytności w klasycznym znaczeniu, ponieważ pierwsze lokalne źródła pisane pojawiają się dopiero w średniowieczu.

Jaka jest różnica między podziałem w historii i w archeologii?

Historia opiera podział dziejów głównie na wydarzeniach historycznych (np. 476, 1492 czy 1789 r.). Archeologia wyznacza granice epok przede wszystkim na podstawie przemian technologicznych i kulturowych, takich jak przejście od kamienia do brązu i żelaza. Z tego powodu daty poszczególnych epok mogą różnić się w zależności od regionu.

Czy epoki mają sztywne daty?

Nie. Podział dziejów jest umowny i służy przede wszystkim porządkowaniu przeszłości. Granice między epokami wyznaczają tzw. cezury, jednak ich datowanie bywa różnie interpretowane. Przykładowo za koniec średniowiecza uznaje się m.in. upadek Konstantynopola (1453), odkrycie Ameryki (1492) lub początek reformacji (1517).

Czy wciąż żyjemy w epoce żelaza?

Nie. Epoka żelaza jest pojęciem archeologicznym odnoszącym się do prehistorii. Po pojawieniu się źródeł pisanych dzieje opisuje się już za pomocą epok historycznych, których granice wyznaczają przede wszystkim przemiany społeczne, polityczne i gospodarcze, a nie dominujący materiał wykorzystywany do produkcji narzędzi.

Podstawa opracowania

  • KABACIŃSKI J. (red.) 2016. The Past Societies 1: 500,000–5,500 BC, Warszawa.
  • WŁODARCZAK P. (red.) 2016. The Past Societies 2: 5500–2000 BC, Warszawa.
  • BUGAJ U. (red.) 2016. The Past Societies 3: 2000–500 BC, Warszawa.
  • RZESZOTARSKA-NOWAKIEWICZ A. (red.) 2016. The Past Societies 4: 500 BC–500 AD, Warszawa.
  • TRZECIECKI M., URBAŃCZYK P. (red.) 2016. The Past Societies 5: 500–1000 AD, Warszawa.
  • KACZANOWSKI P., KOZŁOWSKI J.K. 1998. Wielka Historia Polski. Tom 1. Najdawniejsze dzieje ziem polskich (do VII w.), Kraków.
  • GRODZISKI S., KACZANOWSKI P. 2003. Wielka Historia Polski. Tom 2. Dzieje Polski późnośredniowiecznej. Dzieje Polski i Litwy, Kraków.
  • GRODZISKI S., KACZANOWSKI P. 2003. Wielka Historia Polski. Tom 3. Rzeczpospolita w dobie Złotej Wolności. Polska w czasach przełomu, Kraków.
  • MCNEILL W.H. 1998. A World History, 4th edition, New York.
  • SAMSONOWICZ H. 2007. Historia Polski, t. 1–2, Warszawa.

PALEOLIT

Najstarsza epoka, której początki sięgają sięgają 3,3 miliona lat temu, kiedy to wczesne istoty ludzkie w Afryce zaczęły wytwarzać pierwsze narzędzia kamienne. Epoka młodszego kamienia (paleolitu) kończy się wraz z tzw. rewolucją neolityczną. Na niektórych obszarach świata przed młodszą epoką kamienia występuje jeszcze mezolit. Paleolit cechował się dużą zależnością człowieka od środowiska przyrodniczego, wolnym tempem przemian w gospodarce, technologii i kulturze, zwłaszcza we wczesnych stadiach rozwoju, oraz podobieństwem sposobów życia na odległych obszarach. Chociaż niektórzy mogą sugerować, że w tamtym okresie działo się niewiele, jest to błędne przekonanie! W rzeczywistości paleolit był czasem znaczących zmian i innowacji, które położyły podwaliny pod przyszły rozwój ludzkości.

Najważniejsze wydarzenia paleolitu:

  • ewolucja człowieka,
  • wynalezienie narzędzi z kamienia,
  • rozwinięcie umiejętności myślistwa,
  • rozpoczęcie malowania i rysowania na ścianach jaskiń.

Co najmniej siedmiu? Nowe badania DNA zębów neandertalczyków z jaskini Stajnia

Najnowsze wyniki badań zębów z jaskini Stajnia pozwoliły zidentyfikować co najmniej siedmiu neandertalczyków sprzed około 120–92 tys. lat. To najstarsza tak dobrze rozpoznana grupa z obszaru na północ od Karpat i rzadki przypadek, gdy z jednego stanowiska można odtworzyć fragment dziejów populacji w tej …
Ponad 8 tysięcy lat temu, tam gdzie dziś rozciąga się suchy krajobraz pustyni Gobi, istniały rozległe jeziora i doliny porośnięte bujną roślinności

Pustynia Gobi 8000 lat temu. Polsko-mongolski zespół bada dawne jeziora

Tam, gdzie dziś królują piach i susza, przed tysiącami lat istniały jeziora, które przyciągały łowców-zbieraczy. Dzięki najnowszym wynikom badań geoarcheologicznych wiemy, że w południowej Mongolii istniał wówczas znacznie bardziej przyjazny człowiekowi klimat. Polsko-mongolski zespół odkrył ślady krótkotrwałych obozowisk, miejsca produkcji narzędzi kamiennych oraz ślady …
prenumeruj archeologia żywa
Wspieraj jedyne w Polsce popularnonaukowe czasopismo archeologiczne i zamów prenumeratę już dziś!

MEZOLIT

Mezolit, czyli środkowa epoka kamienia, to okres trwający od około 11 000 do 7 000 p.n.e. na Bliskim Wschodzie i od około 8 000 do 4 800 p.n.e. na terenach Niżu Środkowoeuropejskiego (w tym Polski). Stanowi on stopniowe przejście od paleolitu do neolitu i jest związany z postępującymi przemianami klimatycznymi, które nastąpiły po zakończeniu zlodowaceń.

Najważniejsze wydarzenia mezolitu:

Ponad 8 tysięcy lat temu, tam gdzie dziś rozciąga się suchy krajobraz pustyni Gobi, istniały rozległe jeziora i doliny porośnięte bujną roślinności

Pustynia Gobi 8000 lat temu. Polsko-mongolski zespół bada dawne jeziora

Tam, gdzie dziś królują piach i susza, przed tysiącami lat istniały jeziora, które przyciągały łowców-zbieraczy. Dzięki najnowszym wynikom badań geoarcheologicznych wiemy, że w południowej Mongolii istniał wówczas znacznie bardziej przyjazny człowiekowi klimat. Polsko-mongolski zespół odkrył ślady krótkotrwałych obozowisk, miejsca produkcji narzędzi kamiennych oraz ślady …
Według wstępnych szacunków archeologów szczątki mogą pochodzić z mezolitu, czyli sprzed 8000-7000 lat p.n.e.

Czy pod Inowrocławiem odkryto unikatowy pochówek zbiorowy sprzed 9000 lat?

Na terenie budowy gazociągu w Orłowie pod Inowrocławiem archeolodzy odkryli prawdziwie unikatowy grób w skali całego kraju. Czworo zmarłych sprzed około 9000 lat spoczywa razem, splecionych w ostatnim uścisku. Badacze przypuszczają, że to ślad po dramatycznym wydarzeniu. Jeśli potwierdzi się wstępne datowanie, będzie to …

NEOLIT

Na epokę neolitu przypada kluczowy etap formowania się struktur etnicznych, które miały zasadnicze znaczenie dla dalszego rozwoju Europy. Centralnym procesem tego okresu była tzw. rewolucja neolityczna, która doprowadziła do wykształcenia technik uprawy roślin i hodowli zwierząt, co z kolei umożliwiło przejście od koczowniczego do osiadłego trybu życia. Istotne znaczenie miał również proces indoeuropeizacji, który objął także ziemie dzisiejszej Polski. Ludy posługujące się językiem praindoeuropejskim pojawiły się prawdopodobnie już w IV tysiącleciu p.n.e., a ich jedność językowa zaczęła się rozpadać pod koniec tego tysiąclecia, dając początek różnym językom indoeuropejskim.

Najważniejsze wydarzenia neolitu:

  • rozwinięcie rolnictwa i hodowli,
  • budowa stałych osiedli i osad rolniczych,
  • wytworzenie ceramiki i narzędzi z miedzi.
Rekonstrukcja pochówku kultury amfor kulistych w Kaliszanach: zmarły przykryty tkaniną leży na ziemi, obok widoczne są naczynia ceramiczne i szczątki zwierzęcia.

Jak mógł wyglądać kurhan odkryty w Kaliszanach? [REKONSTRUKCJA]

W Kaliszanach pod Wągrowcem przez dekady pamiętano przede wszystkim o skarbie metalowych przedmiotów odkrytym w czasie II wojny światowej. Nowe badania pokazują jednak, że późnobrązowy depozyt nie trafił do ziemi przypadkowo. Złożono go w miejscu starszej, monumentalnej konstrukcji kamienno-ziemnej, której początki sięgają końca III …
Pozostałości grobowca komorowego na północnym krańcu niezamieszkanej dziś wyspy Holm of Pap

DNA sprzed 5000 lat ujawnia więzi w neolitycznych grobowcach Szkocji

Nowe badania starożytnego DNA z neolitycznych grobowców w Caithness i na Orkadach nie pokazują prostej genealogii całych społeczności. Ukazują coś ciekawszego: jak wybrane relacje pokrewieństwa, architektura grobowców i ich położenie w krajobrazie mogły razem tworzyć sposób mówienia o pochodzeniu, przynależności i pamięci o zmarłych. …

EPOKA BRĄZU

Nazwa epoki brązu pochodzi od powszechnie używanych wówczas narzędzi wykonanych z nowo wprowadzonego surowca – brązu, czyli stopu miedzi z cyną. Ramy czasowe tej epoki są zróżnicowane w zależności od regionu. Najwcześniej epoka brązu rozpoczęła się w Egipcie i na Bliskim Wschodzie około 3400 p.n.e., w Europie Południowej około 2800 p.n.e., a na terenach dzisiejszych wschodnich Niemiec i zachodniej Polski około 2200 p.n.e. Koniec epoki brązu przypada na lata 1000–700 p.n.e. w zależności od regionu.

Najważniejsze wydarzenia epoki brązu:

  • wykorzystanie brązu w produkcji narzędzi i broni,
  • rozwinięcie handlu dalekosiężnego,
  • rozwój zaawansowanych technologii i umiejętności metalurgicznych.
Rekonstrukcja pochówku kultury amfor kulistych w Kaliszanach: zmarły przykryty tkaniną leży na ziemi, obok widoczne są naczynia ceramiczne i szczątki zwierzęcia.

Jak mógł wyglądać kurhan odkryty w Kaliszanach? [REKONSTRUKCJA]

W Kaliszanach pod Wągrowcem przez dekady pamiętano przede wszystkim o skarbie metalowych przedmiotów odkrytym w czasie II wojny światowej. Nowe badania pokazują jednak, że późnobrązowy depozyt nie trafił do ziemi przypadkowo. Złożono go w miejscu starszej, monumentalnej konstrukcji kamienno-ziemnej, której początki sięgają końca III …
Alt text: Kolaż dwóch zdjęć: zbliżenie brązowego miecza tkwiącego w ziemi oraz odkrywca trzymający długi, zielonkawy miecz w lesie.

Brązowy miecz wbity w dzieje Pomorza. Broń sprzed 2700 lat w gdańskich lasach!

W lasach Nadleśnictwa Gdańsk natrafiono na miecz z brązu, wstępnie datowany na schyłek epoki brązu, około 900-700 lat p.n.e. Samo znalezisko jest wyjątkowe, ale równie ważne jest to, co wydarzyło się chwilę po odkryciu. Odkrywca Marcin Wiśniewski przerwał samodzielne poszukiwania, zabezpieczył miejsce i powiadomił …

EPOKA ŻELAZA

Epoka żelaza to okres, w którym żelazo stało się głównym surowcem do wytwarzania narzędzi. Ramy czasowe tej epoki są różne, zależne od stref geograficznych, zróżnicowania kulturowego i poziomu rozwoju społeczno-gospodarczego. Najstarsze wyroby z kutego żelaza (głównie pochodzenia meteorytowego) pochodzą z XV i XIV wieku p.n.e. z terenów państwa Hetytów w Azji Mniejszej. Stamtąd żelazo dotarło przez Palestynę do Egiptu, a następnie do Mezopotamii i Iranu. W XII wieku p.n.e. dotarło na Kaukaz, do Grecji, a w XI-X wieku p.n.e. do Italii. Do dalszych części Europy żelazo rozprzestrzeniło się przez Półwysep Bałkański oraz Kaukaz. W sensie historycznym epoka żelaza trwa do dziś, choć w sensie archeologicznym zakończyła się w XII wieku p.n.e.

Najważniejsze wydarzenia epoki żelaza:

  • wykorzystanie żelaza w produkcji narzędzi i broni,
  • rozwój handlu i pieniądza,
  • wzrost znaczenia kwestii militarnych powodujący rozkwit różnych imperiów i państw.
Kamienny kurhan widoczny z góry, z obwodem ułożonym z większych kamieni i skupiskiem mniejszych kamieni w części środkowej.

W Jackowie pod drogą do elektrowni odkryto kurhany sprzed 2500 lat

W Jackowie na Pomorzu, na trasie budowanej drogi do przyszłej elektrowni jądrowej „Lubiatowo-Kopalino”, archeolodzy odsłonili dwa kamienne kurhany oraz ślady zaplecza gospodarczego z wczesnej epoki żelaza. Kilkanaście fragmentów ceramiki pozwoliło powiązać odkrycie z archeologiczną kulturą pomorską, rozwijającą się od ok. VI do II wieku …
Liczne drobne fragmenty przepalonych zębów ułożone na jasnym tle, różniące się kształtem, kolorem i stopniem zachowania. Select 77 more words to run Humanizer.

Wiek zapisany w zębie? Nowe badania grobów ciałopalnych kultury łużyckiej

Jak określić wiek osoby, której kości zostały spalone na stosie pogrzebowym ponad 2500 lat temu? W przypadku grobów ciałopalnych archeolodzy i antropolodzy od dawna mierzą się z ograniczeniami materiału, który bywa silnie przepalony, rozdrobniony i pozbawiony wielu cech diagnostycznych. Najnowszy artykuł w „Scientific Reports” …

STAROŻYTNOŚĆ

To pierwsza epoka stricte historyczna, od której zazwyczaj rozpoczyna się naukę historii w szkołach. Obejmuje dzieje od powstania pierwszych cywilizacji Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej do około V wieku n.e. W odniesieniu do Grecji i Rzymu nazywana jest zamiennie antykiem. W kontekście podziału archeologicznego pokrywa się z epoką brązu i epoką żelaza.

Najważniejsze wydarzenia starożytności:

  • rozwinięte starożytne cywilizacje, takie jak starożytny Egipt, starożytna Grecja i starożytny Rzym,
  • rozwój zaawansowanych systemów pisania i literatury,
  • budowa imponujących budowli i zabytków, takich jak piramidy egipskie, Partenon czy Koloseum.
Zwęglony, zwinięty papirus leżący na stole podczas skanowania; na jego powierzchni widoczne są czerwone linie lasera.

Papirus z Herkulanum odczytany po niemal 2000 lat! Przełom dzięki sztucznej inteligencji

Po niemal 2000 lat naukowcy odczytali od początku do końca zachowaną część zwęglonego zwoju, nie rozwijając go nawet o milimetr. Okazuje się, że sztuczna inteligencja potrafi pomóc rozpoznawać atrament na podstawie mikroskopijnych nierówności papirusu. Jest to wynik wieloetapowej pracy łączącej potężne źródła promieniowania rentgenowskiego, …
Widok z drona na wzgórza, dolinę i wykopaliska na stanowisku Bushat w północnej Albanii.

Nowe odkrycia w zaginionym mieście Ilirów

Bushat to położone w północnej Albanii (ok. 10 km na południe od współczesnej Szkodry) iliryjskie stanowisko osadnicze, które stanowi bardzo już rzadki w Europie przykład „zaginionego miasta” – jeszcze do niedawna całkowicie wymazanego nie tylko z map, ale i z ludzkiej pamięci, nawet pamięci …

ŚREDNIOWIECZE

Epoka w historii Europy trwająca od V do XV wieku, która rozpoczęła się wraz z upadkiem Cesarstwa Zachodniorzymskiego i trwała do epoki renesansu i wielkich odkryć geograficznych. W sensie archeologicznym koniec średniowiecza wyznacza zmierzch epoki żelaza. Najczęściej za koniec średniowiecza przyjmuje się 1492, czyli rok, w którym Krzysztof Kolumb odkrył Amerykę. Choć jeszcze do niedawna średniowiecze było powszechnie uznawane za czas ciemnoty i przesądów, współcześnie odchodzi się od takiego rozumienia tej epoki, doceniając jej złożoność i wkład w rozwój kultury i nauki.

Najważniejsze wydarzenia średniowiecza:

  • powstanie państwa pierwszych Piastów,
  • rozkwit chrześcijaństwa i wpływ Kościoła na życie społeczne i kulturalne,
  • rozwinięcie systemów feudalnych i hierarchii społecznych,
  • budowa zamków i katedr gotyckich.
Zamek Bolków z lotu ptaka oraz okładka pierwszego tomu „Zamków i dworów obronnych na Śląsku”

Śląskie zamki pod jednym dachem. Katalog o księstwie świdnickim już jest dostępny!

Od monumentalnego Książa i Bolkowa po porośnięte lasem relikty zamków górskich, dawne dwory rycerskie i ledwie widoczne w terenie kopce. Internetowy „Katalog zamków i dworów obronnych Śląska” ma zebrać rozproszoną wiedzę o setkach takich miejsc. Jednym z najważniejszych rezultatów projektu jest pierwszy tom poświęcony …
Widok z drona na archeologów pracujących w wykopie przy pionowej ścianie wapiennego ostańca w Przewodziszowicach.

Ślady ataku sprzed 600 lat w Przewodziszowicach? Wyniki nowych badań

Średniowieczna strażnica w Przewodziszowicach należy do najmniej poznanych warowni Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Najnowsze badania archeologiczne przyniosły jednak zaskakująco bogaty materiał zabytkowy – od licznych elementów uzbrojenia po przedmioty codziennego użytku. Znaleziska mogą być śladem ataku na warownię, ale ostateczną odpowiedź przyniosą dopiero dalsze analizy zabytków. …

NOWOŻYTNOŚĆ

Epoka w historii Europy trwająca od początku XV wieku do końca XVIII wieku. Realnymi wyznacznikami przejścia od średniowiecza do nowożytności są przemiany kulturowe, polityczne, państwowe, ideologiczne oraz, w ograniczonym stopniu, techniczne. Za umowne zakończenie nowożytności najczęściej uznaje się wybuch rewolucji francuskiej w 1789 roku, a rzadziej kongres wiedeński w 1815 roku.

Najważniejsze wydarzenia nowożytności:

  • wzrost eksploracji geograficznej i odkrycie nowych kontynentów,
  • rewolucje naukowe i rozwój nauki oraz technologii,
  • powstanie nowoczesnych państw narodowych i systemów politycznych.

XIX WIEK

Epoka XIX wieku to okres trwający od 1789 r. do 1914 r., charakteryzujący się rewolucjami, zmianami społecznymi i gospodarczymi oraz znaczącymi wydarzeniami historycznymi. Był to czas rewolucji przemysłowych, intensywnego rozwoju kolonializmu, powstań narodowych oraz rewolucji społecznych i politycznych. W XIX wieku nastąpiły przełomowe zmiany w technologii, nauce i kulturze, które miały trwały wpływ na kształtowanie współczesnego świata i ukształtowały wiele z podstaw dzisiejszej cywilizacji.

Najważniejsze wydarzenia XIX wieku:

  • rewolucje przemysłowe i rozwój przemysłu.
  • kolonializm i imperializm.
  • rewolucje społeczne i polityczne, takie jak Wiosna Ludów i powstania narodowe.

WSPÓŁCZESNOŚĆ

Epoka w historii Europy trwająca od końca XIX wieku do dnia dzisiejszego.

Najważniejsze wydarzenia współczesności

  • zakończenie I wojny światowej w 1918 roku,
  • zakończenie II wojny światowej w 1945 roku,
  • upadek muru berlińskiego w 1989,

NOWY ŚWIAT

Każdy region świata posiada własną, lokalnie dopasowaną chronologię dziejów, co dotyczy również obu Ameryk. Naukowcy badający historię kultur prekolumbijskich Mezoameryki ustalili na przykład podział na pięć okresów. Ponieważ badania Polaków w Amerykach stanowią stosunkowo niewielki procent polskiej archeologii (choć mają znaczący wpływ w skali światowej), wszystkie artykuły na ten temat zostały zebrane w jednej kategorii.

W pierwszej kolejności zespół przeprowadził klasyczną analizę zooarcheologiczną

Psy z Castillo de Huarmey. Co ich kości mówią o świecie imperium Wari?

W monumentalnym ośrodku Wari na północnym wybrzeżu Peru archeolodzy od lat odkrywają groby elit, ślady rytuałów i przedmioty, które pokazują skalę władzy pierwszego wielkiego imperium Andów. Tym razem bohaterami badań nie są jednak złote ozdoby ani tkaniny, lecz psy. Ich kości, zęby i zachowana …
Poniżej znajdziesz fragment książki pt. „Majowie. Na tropie wielkiej cywilizacji Ameryki Środkowej”, której autorem jest prof. Jarosław Źrałka

Kim są Majowie i skąd się wzięli?

Na podstawie badań lingwistycznych badacze ustalili, że zanim doszło do wykształcenia kilkudziesięciu języków Majów, przed wieloma wiekami istniał jeden wspólny język-przodek, który nazwano protomajańskim. Wiele słów z tego języka udało się zrekonstruować. Językiem protomajańskim posługiwano się już około 2200 lat p.n.e. i niedługo później …

Działalność czasopisma „Archeologia Żywa” w latach 2026–2027 jest dofinansowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego – w ramach programu „Czasopisma 2026”.