, , ,

Brązowy sztylet z drewnianą pochwą odkryte w Grąbkowie. To unikat!


Słowa kluczowe: , , , , , , , , ,

W trakcie badań kurhanu sprzed ponad 3,5 tys. lat archeolodzy dokonali wyjątkowego odkrycia! Pośród licznych zabytków natrafiono m.in. na sztylet z brązu z zachowaną drewnianą pochwą oraz siekierkę, na której zachowały się resztki włosów. Dokonanie odkrycia było możliwe dzięki solom miedzi.

W 2019 roku archeolog Tomasz Wiktorzak ze Stowarzyszenia Przyjaciół Łupawy „Dolina Łupawskich Megalitów”, podczas analizy danych LIDAR odkrył dwie koliste konstrukcje, zlokalizowane w rejonie Grąbkowa (woj. pomorskie). Formy te po weryfikacji powierzchniowej okazały się kurhanami, o naruszonych płaszczach kamienno-ziemnych, z widocznymi na powierzchni zabytkami – przepalonymi kośćmi i fragmentami ceramiki. W związku z powyższym wykonano lustrację konserwatorską oraz zaplanowano badania ratunkowe

Na przełomie września i października 2021 roku przeprowadzono badania archeologiczne w obrębie kurhanu nr 1. Pracami kierowali Katarzyna i Piotr Alagierscy z Pracowni Archeologicznej Alagierscy, specjalizującej się w badaniach nad kurhanami północnej Polski.

Podczas prac wykopaliskowych odkryto bogaty pochówek związany z kręgiem kultur mogiłowych, a dokładniej kultury przedłużyckiej. Pochówek należy datować na fazę B epoki brązu tj. ok. 1700-1500 lat przed naszą erą. Komora grobowa wykonana była z głazów narzutowych, jej forma zbliżona była do owalu. Na podstawie wstępnych danych wydzielono pochówek kobiety i mężczyzny. Kwestią otwartą pozostaje obecność w komorze grobowej pochówku kolejnej kobiety, weryfikacja tego założenia wymaga dalszej analizy.

Zmarli byli bogato wyposażeni w dary grobowe charakterystyczne dla wczesnej epoki brązu między innymi takie jak: brązowa siekierka, brązowy sztylet z zachowanym fragmentem drewnianej pochewki, tarczki i szpile z brązu, kolię bursztynowa, toporek kamienny czy kamienne żarno. Oprócz tego znaleziono fragmenty pięciu naczyń ceramicznych.

Jednak najważniejszymi odkryciami, było odkrycie włosów i drewnianej pochewki sztyletu, które zachowały się dzięki solom miedzi.

Zazwyczaj nawet kości ze względu na warunki glebowe panujące na Pomorzu zachowują się stosunkowo słabo, stąd zachowanie się innej organiki zaskakuje podwójnie. Jest to jedno z nielicznych odkryć tego typu w Europie Środkowej!

Badania doszły do skutku dzięki zgodzie i wielkiej pomocy właścicieli terenu Pani Karolinie Marii Gołębiowskiej i Pana Kazimierza Stępniaka. W wykopaliskach brali udział: odkrywca stanowiska Tomasz Wiktorzak, Cezary Kaczmarczyk i Ryszard Ogrodnik z Bractwa Rycerzy Bezimiennych z Wałcza, Tomasz Częścik, Małgorzata Częścik, Adam Satro, Tomasz Urbaniak, Mirosław Engel, Maciej Sokołowski, Łukasz Ulaszek oraz członkowie Stowarzyszenia Eksploracyjno-Historycznego Gryf ze Słupska.

Całej ekipie należą się podziękowania, gdyż badania obiektu ze względu na swoją konstrukcję wymagały ciężkiej pracy! Sam nasyp składał się z ok. 50 ton kamieni, w tym jednego 1,5 tonowego eratyka. Obecnie realizowane są prace konserwatorskie, a niebawem rozpoczną się analizy specjalistyczne, które przyniosą więcej szczegółowych informacji.

Warto nadmienić, że kurhany z wczesnej epoki brązu na Pomorzu Środkowym należą do rzadkości i jest to pierwsze odkrycie tego typu po 1945 r. Całe stanowisko jak i znaleziska niosą ze sobą ogromny potencjał informacyjny. W przypadku pozyskania odpowiednich środków planowana jest publikacja wyników badań.

Archeolog | Oficjalna strona

Archeolog z Pracowni Archeologicznej Alagierscy z Chodzieży. Absolwentka Uniwersytetu Rzeszowskiego specjalizująca się w badaniach kurhanów północnej Polski.

Archeolog | Oficjalna strona

Archeolog z Pracowni Archeologicznej Alagierscy z Chodzieży. Absolwent Uniwersytetu Rzeszowskiego specjalizujący się w badaniach kurhanów północnej Polski.

Archeolog | Oficjalna strona

Absolwent archeologii Uniwersytetu Rzeszowskiego, członek Stowarzyszenia Przyjaciół Łupawy „Dolina Łupawskich Megalitów”. Aktywnie propagujący wiedzę o odległej przeszłości Pomorza Środkowego.

CZY TEŻ W DZIECIŃSTWIE CHCIAŁEŚ BYĆ ARCHEOLOGIEM?

My od zawsze! Cześć, ARCHEOLOGIA ŻYWA to mały zespół osób kochających odkrywanie i pisanie o przeszłości. Czujemy jednak, że wciąż zna ją zbyt mało osób. Pytanie, czy chcesz nam pomóc w promocji naszej historii?

Dodaj komentarz

css.php