Archeologia Żywa 3 (65)

Żyjemy w czasach „rewolucji metodycznej” w archeologii. Powodują ją techniki badawcze nieinwazyjne dla dziedzictwa archeologicznego – niewymuszające rozkopywania stanowisk. W naszym najbliższym numerze zatytułowanym „Nie tylko łopatą” przybliżymy przynajmniej część z nich.

To już trzeci numer! Czas leci naprawdę szybko, ale nie bójcie się, pomysłów na tematy przyszłych numerów mamy w nadmiarze. Mamy nadzieję, że autorzy również będą dopisywać w takim stopniu jak do tej pory. Czy macie już swojego ulubionego autora i chcielibyście by pisał on dla nas częściej? Dajcie znać w komentarzach!

NEWSLETTER
Dołącz do grona miłośników Archeologii Żywej! Podaj nam swojego maila, a powiadomimy Cię o najważniejszych wydarzeniach i informacjach.
My także nienawidzimy bałaganu w skrzynce pocztowej, dlatego nikomu nie sprzedamy Twojego adresu.

Archeologia Żywa 3 (65) 2017 – słowo od redaktora naczelnego

Coraz szersze  zastosowanie wspomnianych we wstępie metod prowadzi do wręcz lawinowego przyrostu nowych odkryć. Nowo odkrywane stanowiska archeologiczne często nie mają charakteru miejsc izolowanych w krajobrazie, ale stanowią łączące się ze sobą rozległe strefy aktywności ludzkiej, zróżnicowanej chronologicznie i funkcjonalnie. Nierzadko harmonijnie łączą się z dziedzictwem przyrodniczym i innymi zabytkami, jak na przykład architektura.

Ogromny rozwój wiedzy o dziedzictwie archeologicznym powinien skutkować zmianami pod kątem nie tylko badawczym, ale i w myśleniu o jego ochronie, celem zachowania go dla przyszłych pokoleń. Nie da się ocalić wszystkiego. Musimy jako społeczeństwo dokonywać wyborów co zachować, a co poświęcić na drodze naszego rozwoju. Metody archeologii nieinwazyjnej są szczególnie predysponowane przy rozwiązywaniu tego typu dylematów. Za ich pomocą można bowiem szybko i tanio wskazywać miejsca szczególnie wartościowe pod kątem występowania dziedzictwa archeologicznego.

Czy wobec tego łopaty odejdą do lamusa archeologii? Na pewno nie! Zawsze będziemy weryfikować sondażami odkrycia dokonane metodami nieinwazyjnymi, a także używać łopat w trakcie wykopalisk o charakterze ratowniczym.

Trochę zapowiedzi

W problem łączenia różnorodnych metod badawczych wprowadza nas artykuł autorstwa Jerzego Sikory i Piotra Kittla o badaniach kasztelanii w Rozprzy. O zaginionym średniowiecznym mieście Dzwonowo przeczytacie w tekście Marcina Krzepkowskiego, Marcina Moeglicha i Piotra Wronieckiego. Ten ostatni opisuje również fascynującą historię powstania, upadku i odkrycia przez archeologów Nowej Nieszawy – kolejnego miasta, które przez wieki uznane było za zaginione, a które w krótkim okresie swej świetności miało stanowić przeciwwagę dla handlowej potęgi Torunia.

O pożytkach z archeobotaniki pisze Agata Sady. O tym, czego można się dowiedzieć patrząc przez mikroskop na miecze z epoki brązu, ujawnia Dawid Sych. Jak rekonstruować dawne krajobrazy korzystając z rzeczywistości wirtualnej opowiada Radosław Biel. O zamkach uwidaczniających się na zobrazowaniach z lotniczego skaningu laserowego (ALS), a także o wadach i zaletach tej metody piszą Maria Legut-Pintal i Paweł Rajski. Poza głównym blokiem tematycznym polecamy artykuł Marleny Magdy-Nawrockiej o przypadkowym odkryciu skarbu średniowiecznych monet w Guzowie.

Zabierzemy Was też już tradycyjnie do Afryki poprzez teksty Pawła Polkowskiego i Patryka Chudzika. Na koniec numeru poruszamy ważne kwestie dotyczące właściwego zabezpieczania odkopywanych zabytków i skomplikowanego statusu prawnego szczątków ludzkich odkrywanych w trakcie badań archeologicznych.

A na koniec

Temat nowoczesnych technologii został niedawno przybliżony w materiale filmowym, który udostępniła nam telewizja ARTE po polsku. Film „Archeologia 2.0” niestety nie jest już dostępny, jednak ich inny materiał na temat Celtów i grobowca spod Troyes, który oglądnąć można na naszej stronie głównej, opowiada równie niesamowitą historię.

Paweł Konczewski

Redaktor Naczelny
Home Page  Academia  Facebook 

Archeolog, absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, redaktor naczelny Archeologii Żywej. Jego zainteresowania naukowe oscylują wokół archeologii historycznej i krajobrazowej oraz wykorzystania archeologii do potrzeb kryminalistyki i nauk przyrodniczych. Miłośnik niespiesznych podróży.

Magdalena Dulęba

Pierwszy Sekretarz
Public Email 

Architekt, absolwentka Politechniki Warszawskiej, obecnie sekretarz redakcji Archeologii Żywej. Chętnie zajmuje się również grafiką. Interesuje się historią sztuki, uwielbia wycieczki po Polsce i nie tylko.

Radosław Biel

Deus Ex E-Machina
Home Page  Public Email  Researchgate  Academia  Twitter  Facebook  LinkedIn  Google+ 

Redaktor wpisów internetowych "Archeologii Żywej". Archeolog. Doktorant Politechniki Wrocławskiej. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego. W sprawie problemów ze stroną lub mediami społecznościowymi walić śmiało! ...więcej →

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

58 Udostępnień
Udostępnij58
+1
Tweetnij
Udostępnij
Przypnij