Kopie urny zostaną wykorzystane podczas zajęć popularyzujących archeologię (fot. Z. Grunt)

Jak stworzono kilkaset kopii najbardziej znanej urny w Polsce

  • 105
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Technologia skanowania 3D znajduje zastosowanie w muzealnictwie i popularyzacji nauki. Muzeum Archeologiczne w Gdańsku stworzyło cyfrowy model urny twarzowej sprzed 2500 lat.

Na podstawie modelu wydrukowano – przy użyciu drukarki 3D – kopię zabytku. Następnie konserwatorzy z muzeum wykonali formę odlewniczą, która posłużyła do odlania z gipsu kilkuset mniejszych urn. Gdańscy archeolodzy wykorzystają gipsowe urny do przeprowadzenia zajęć edukacyjnych podczas festiwalu „Ścieżki archeologii – nauka – kultura – popkultura”, który odbędzie się w dniach 13–16 czerwca 2019 roku w Biskupinie.

Zabytkowa urna, a właściwie popielnica twarzowa jest wytworem kultury pomorskiej. Pochodzi z wczesnej epoki żelaza, z okresu określanego przez archeologów jako Hallstatt D (ok. 500–400 r. p.n.e.). Została odkryta na prastarym cmentarzysku w miejscowości Niepoczołowice (gm. Linia, pow. wejherowski, woj. pomorskie).

Rozległe cmentarzyska ciałopalne są podstawowymi znaleziskami archeologicznymi dotyczącymi kultury pomorskiej. Do komór grobowych, wykonanych z kamieni i płyt kamiennych, wkładano niegdyś od kilku do kilkunastu popielnic zawierających skremowane kości ludzkie. Na czarnej ceramicznej popielnicy z Niepoczołowic widać wyraźnie wyobrażenie nosa i uszu (stąd epitet: „twarzowa”), w których tkwią brązowe kolczyki i łańcuszki.

W zbiorach Muzeum Archeologicznego w Gdańsku znajduje się imponująca kolekcja urn twarzowych. Nic zatem dziwnego, że symboliczne przedstawienie popielnicy stało się elementem logotypu i znakiem rozpoznawczym całego Muzeum. Zabytkowe urny można oglądać na wystawie stałej prezentowanej w Domu Przyrodników przy ul. Mariackiej 25/26 w Gdańsku.

Skaning 3D w muzealnictwie umożliwia przeniesienie obiektów zabytkowych do wymiaru cyfrowego z zachowaniem najdrobniejszych detali. Kierownikiem tego zadania w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku była Ewelina Drozd-Wadyl. Realizacją zajęły się: Joanna Jabłońska-Dyrda (Główny Konserwator Zbiorów MAG), Anna Jędrzejczak-Skutnik (Dział Konserwacji MAG), Zofia Grunt (pracownia fotograficzna MAG). Sprzęt i oprogramowanie zapewniła firma scan3D Szymon Bloch.

Marcin Fedoruk

Popularyzator
Home Page  Public Email  Twitter 

Kierownik Działu Promocji i Komunikacji Wizualnej w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku. Z wykształcenia filolog polski, kulturoznawca. Jego największą pasją jest przekładanie opracowań archeologicznych na język zrozumiały dla każdego.


  • 105
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

css.php