Wyposażenie żołnierza na przestrzeni 1000. lat

Wojna towarzyszy nam od zawsze. Wielu twierdzi, że jest ona napędem naszego rozwoju technologicznego i bez niej nie doszlibyśmy tak daleko. Jednak czy ofiary, które ponosimy podczas każdej z nich są tego warte? Jak zmieniało się wyposażenie żołnierza przez cały ten czas?

My jesteśmy w stanie odpowiedzieć tylko na to drugie pytanie. Upływ czasu i ciągłe próby osiągnięcia przewagi na polu bitwy wymuszały opracowywanie coraz to lepszych technologii. Sztuka prowadzenia wojny przeszła niesamowice długą drogę. Thom Atkinson zrekonstruował bardzo dokładnie w jaki sposób, w ciągu jednego millenium zmieniało się stopniowo podstawowe wyposażenie żołnierza z Wysp Brytyjskich.

Od kluczowej dla historii Wysp bitwy pod Hastings w 1066 roku, do wyposażenia noszonego przez członków dzisiejszych Royal Engineers. Ewolucja większości przedmiotów jest oczywista, co ciekawe jednak, formy niektórych z przedmiotów takich jak łyżki i miski nie zmieniły się zbyt znacząco.

Informacja dla purystów militarystycznych – całość została stworzona z bardzo dużą dokładnością historyczną. W projekcie brały udział tabuny historyków, rekonstruktorów, archeologów, kolekcjonerów a nawet prawdziwych żołnierzy. W przypadku tych ostatnich domyślamy się, że nie chodzi o jednostki walczące pod Hastings.

Huskarl, bitwa pod Hastings (1066 r.)

Bitwa była decydującym starciem w inwazji Normanów na Anglię w 1066 roku pomiędzy wojskami Normanów pod dowództwem Wilhelma Zdobywcy a pospolitym ruszeniem anglosaskim i gwardii dowodzonymi przez króla Harolda II. Ponieważ w jej wyniku najeźdźcy z kontynentu europejskiego opanowali cały kraj, bitwa pod Hastings uważana jest za jedną z decydujących bitew w dziejach świata.

Huscarl-gear-Battle-of-Hastings-1066

Konny rycerz, utrata Jerozolimy (1244 r.)

Około 1150 przywódcy muzułmańscy zaczęli ponownie podkreślać znaczenie Jerozolimy dla Islamu. W 1187 Saladyn, kurdyjski sułtan Egiptu i Syrii, pokonał krzyżowców i zdobył Jerozolimę. Po odbiciu Jerozolimy zainteresowanie miastem zmalało do tego stopnia, iż w 1229 jeden z wnuków Saladyna scedował okresowo rządy nad nim na rzecz cesarza Fryderyka II w zamian za obietnicę militarnego wsparcia przeciwko swemu bratu w walce o tron. Jerozolima została ponownie zdobyta przez krzyżowców w 1229 i ostatecznie utracona w 1244. Już nigdy nie wróciła w ręcę chrześcijańskie.

Mounted-Knight-gear-Siege-of-Jerusalem-1244

Łucznik, bitwa pod Azincourt (1415 r.)

Starcie zbrojne, które miało miejsce 25 października 1415 roku. Była to jedna z ważniejszych bitew wojny stuletniej. Doszło do niej w pobliżu miasta i zamku Azincourt (północna Francja), gdzie maszerującym z Normandii w kierunku portu Calais wojskom angielskim króla Henryka V zastąpiła drogę znacznie silniejsza armia Karola VI. Pod nieobecność chorego psychicznie francuskiego monarchy jego wojskami dowodził Wielki Koniuszy (konetabl) Karol d’Albret. Kluczową rolę w bitwie – wokół której toczy się akcja sztuki Henryk V Williama Shakespeare’a – odegrali angielscy łucznicy, stanowiący trzon zwycięskiej armii.

Longbowman-gear-Battle-of-Agincourt-1415

Żołnierz Yorków, bitwa pod Bosworth (1485 r.)

Decydująca bitwa wojny Dwóch Róż. Rozegrała się 22 sierpnia 1485 roku pomiędzy królem Ryszardem III z rodu Yorków, ostatnim władcą Anglii z dynastii Plantagenetów a Henrykiem Tudorem spokrewnionym z rodem Lancasterów, późniejszym Henrykiem VII. W bitwie, na skutek błędów taktycznych i opowiedzenia się części początkowo neutralnych chorągwi po stronie Henryka, poległ król Ryszard – trzeci i ostatni po podboju normańskim król Anglii, który zginął na polu walki.

Yorkist-man-at-arms-gear-Battle-of-Bosworth-Field-1485

Kawalerzysta, Przemowa do Odziałów w Tilbury (1588 r.)

Wspomniana przemowa została wygłoszona w sierpniu 1588 r. przez królową Elżbietę I. Miała ona wzmocnić ducha wojsk zebranych wcześniej w Tillbury, w Essex w celu odparcia inwazji Wielkiej Hiszpańskiej Armady.

Caliverman-gear-Tilbury-1588

Muszkieter Armii Nowego Wzoru, bitwa pod Naseby (1645 r.)

Starcie zbrojne, które miało miejsce 14 czerwca 1645 podczas angielskiej wojny domowej. Bitwa pod Naseby była kluczową bitwą pierwszej angielskiej wojny domowej. Główna armia króla Karola I (11 000 żołnierzy, w tym 7 000 jazdy) została zniszczona przez wojska parlamentu dowodzone przez Thomasa Fairfaxa (14 000 żołnierzy, w tym 7 000 jazdy).

New-Model-Army-musketeer-gear-Battle-of-Naseby-1645

Piechur brytyjski, bitwa pod Malplaquet (1709 r.)

Starcie zbrojne, które miało miejsce 11 września 1709 podczas hiszpańskiej wojny sukcesyjnej. Była jedną z głównych bitew tej wojny stoczoną pomiędzy armią francuską a armią angielsko-holendersko-austriacką. Sprzymierzeni (głównie Anglicy, Holendrzy i Austriacy) stoczyli bitwę z armią francuską (było też sporo oddziałów bawarskich a także Irlandczyków). Sprzymierzeni opanowali wszystkie fortyfikacje zbudowane przez armię francuską, ale kosztowało to sprzymierzonych tak dużo ofiar że nie byli zdolni do przeprowadzenia pościgu za wycofującym się nieprzyjacielem. Stracili w bitwie 28 000 ludzi, dwukrotnie więcej niż Francuzi. To była najkrwawsza bitwa w tej wojnie, a poniesione straty zapobiegły inwazji sprzymierzonych na Paryż.

Private-Sentinel-gear-Battle-of-Malplaquet-1709

Szeregowy żołnierz, bitwa pod Waterloo (1815 r.)

Starcie zbrojne, do którego doszło 18 czerwca 1815 roku i było ostatnią bitwą Napoleona Bonaparte. Były cesarz Francuzów powrócił niespodziewanie z wygnania na Elbie i objął rządy na okres 100 dni. W krótkim czasie zebrał ponad 100-tysięczną armię, z którą ruszył w kierunku Brukseli, gdzie stały nierozwiązane jeszcze armie VI koalicji: angielska Wellingtona i pruska Blüchera. Po dwóch zwycięskich starciach 16 czerwca pod Quatre Bras i Ligny Napoleon stanął oko w oko z Wellingtonem pod Waterloo. Zwycięska początkowo bitwa po nadejściu armii Blüchera przemieniła się w klęskę, a armia francuska przestała istnieć. Napoleon musiał ponownie abdykować w dniu 22 czerwca.

Private-Soldier-gear-Battle-of-Waterloo-1815

Piechota Strzelecka, bitwa nad Almą (1854 r.)

Starcie zbrojne, które miało miejsce 20 września 1854 i jest często uważana za pierwszą bitwę wojny krymskiej (1853–1856). Bitwa odbyła się w okolicy rzeki Almy na Krymie. Wojska francusko-brytyjskie zwyciężyły nad rosyjską armią admirała Aleksandra Siergiejewicza Mienszykowa. Wojskami francuskimi dowodził marszałek Armand-Jacques Leroy de Saint Arnaud, a brytyjskimi Lord Raglan.

Rifle-Brigade-gear-Battle-of-Alma-1854

Szeregowiec, bitwa nad Sommą (1916 r.)

Największa bitwa I wojny światowej, która pochłonęła ponad milion ofiar. Bitwa rozegrała się między siłami brytyjskimi i niemieckimi nad rzeką Sommą w północnej Francji (Pikardia). Po ponad czterech miesiącach walk wojska ententy przesunęły front o 12 km na odcinku 40 km. Straty po obu stronach były ogromne: Brytyjczycy – ponad 400 tys. ludzi, Francuzi – ok. 200 tys., Niemcy – ponad 400 tys. Cel ofensywy – wykrwawienie armii niemieckiej i odciążenie sojuszników – został częściowo osiągnięty, ale za cenę wysokich strat własnych.

Private-Soldier-gear-Battle-of-the-Somme-1916

Spadochroniarz, Operacja „Market Garden” (1944 r.)

Największa operacja z udziałem wojsk powietrznodesantowych przeprowadzona przez aliantów we wrześniu 1944 roku na terytorium okupowanej Holandii. Operacja ta miała na celu rozdzielenie wojsk niemieckich i obejście od północy niemieckich umocnień obronnych zwanych linią Zygfryda, co miało umożliwić wejście do Zagłębia Ruhry i tym samym przyspieszyć koniec wojny. Kluczowym zagadnieniem było uchwycenie mostów na Renie i innych rzekach zanim Niemcy zdążą je zniszczyć. Operacja zaplanowana została przez marszałka Montgomery’ego, który stojąc na czele 21 Grupy Armii, prowadził wyścig z dowódcą amerykańskiej 3 Armii generałem George’em Pattonem o to, kto pierwszy dotrze do terenów przemysłowych III Rzeszy.

Aliantom udało się przejąć kontrolę nad pierwszymi mostami, ale ostatecznym rezultatem operacji była całkowita porażka, ponieważ nie zdobyto ostatniego mostu w Arnhem. Niemiecka kontrofensywa unicestwiła brytyjską I Dywizję Powietrznodesantową i spowodowała większe straty od tych, które alianci ponieśli podczas lądowania w Normandii. Ich klęska uważana jest za ostatnie zwycięstwo taktyczne Trzeciej Rzeszy.

Parachute-Regiment-gear-Battle-of-Arnhem-1944

Komandos Royal Marines, wojna o Falklandy (1982 r.)

Konflikt zbrojny pomiędzy Argentyną i Wielką Brytanią, do którego doszło w marcu 1982 roku. Wyspy na południowym Atlantyku, należące do Wielkiej Brytanii zostały zaatakowane przez wojska argentyńskie. Konflikt trwał do czerwca 1982. W wyniku wojny Falklandy pozostały we władaniu Wielkiej Brytanii, a rządząca Argentyną junta wojskowa upadła i wprowadzono tam demokrację.

Royal-Marine-Commando-gear-Falklands-War-1982

Żołnierz Royal Engineers, współcześnie (2014 r.)

Możemy jedynie przypomnieć, że zmiany widoczne na trzech ostatnich zdjęciach miały miejsce prawie w całości za panowania Jej Królewskiej Mości Elżbiety II z dynastii Windsorów.

Royal-Engineers-gear-2014

(Źródło: Telegraph)

ŹleKiepskoŚrednioDobrzeWspaniale (Jeszcze bez ocen)
Loading...
Radosław Biel

Deus Ex E-Machina
Home Page  Public Email  Researchgate  Academia  Twitter  Facebook  LinkedIn  Google+ 

Redaktor wpisów internetowych "Archeologii Żywej". Archeolog. Doktorant Politechniki Wrocławskiej. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego. W sprawie problemów ze stroną lub mediami społecznościowymi walić śmiało! ...więcej →

NEWSLETTER
Dołącz do grona miłośników Archeologii Żywej! Podaj nam swojego maila, a powiadomimy Cię o nowych artykułach, zbliżających się konferencjach oraz przyszłych numerach i konkursach.
My także nienawidzimy bałaganu w skrzynce pocztowej, dlatego nikomu nie sprzedamy, ani nie udostępnimy Twojego adresu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

23 Udostępnień
Udostępnij23
+1
Tweetnij
Udostępnij
Przypnij